Konser Saati : 20:00
Konser Salonu : Adana Büyükşehir Belediyesi Konser ve Tiyatro Salonu
PROGRAM
- H. HUBLER : Dört Korno için Konçerto
- BOTTESINI : Passione Amorosa
- GOUNOD : Senfoni No. 1
Şef : ERAY İNAL
Solistler : Volkan KARTAL “korno”
Türker KUŞ “korno”
Artunç ÇORUH “korno”
Fırat BAYSÖZ “korno”
Göksu SÖKER “kontrbas”
Cemre Burhan ÇETİN “kontrbas”
ERAY İNAL
besteci – orkestra şefi
1983 yılında Ankara’da doğdu. 1995 yılında Hacettepe Üniversitesi Ankara Devlet Konservatuvarı Fagot Bölümünü kazandı. Üstün başarılarından dolayı 1999 ve 2001 yıllarında 2 kez sınıf atladı. 2003 yılında mezun oldu.
2002-2007 yılları arasında Kültür ve Turizm Bakanlığı, Türk Tanıtma Vakfı ile ABD, Çin Halk Cumhuriyeti, Singapur ve Katar’a kadar uzanan 25’e yakın ülkede ülkemizi temsilen görev aldı.
2005 yılında Bilkent Üniversitesi Müzik ve Sahne Sanatları Fakültesi Yüksek Lisansını kazanarak 2007 yılında Yüksek Şeref derecesiyle mezun oldu. Aynı yılın Kasım ayında Çukurova Devlet Senfoni Orkestrası’nın (ÇDSO) açmış olduğu sınavı kazanarak “Fagot” sanatçısı olarak göreve başladı.
2011-2018 yılları arasında Çukurova Üniversitesi Devlet Konservatuvarında Öğretim görevlisi olarak çalıştı.
2013 Ş ubat ayında Sevda Cenap And Müzik Vakfı’nın düzenlemiş olduğu 1.nin seçilmediği Ulusal Beste yarışmasında “Anadolu Rapsodisi” adlı eseriyle 3. oldu. 2015 yılında 1951’den bu yana yazılmış 2. Kanun konçertosu olan “Mesnevi Kanun Konçertosu” nu besteledi. 2016 Mayıs ayında 15. Mersin Uluslararası Müzik Festivali 6. Beste yarışmasında “Hadrianapolis” adlı eseriyle 1. oldu.
Birçok ünlü sanatçının senfonik projelerini hazırladı. Tiyatro ve belgesel müzikleri besteledi. “Senfoni ile Türküler” ve “Senfoni ile Müziğimiz” adıyla, mirasımız olan türkülerin ve Türk müziği eserlerinin çok seslendirilerek dünyaya duyurulması için projeler hazırladı.
2019 Eylül ayında Hacettepe Üniversitesi Ankara Devlet Konservatuvarı Kompozisyon ve Orkestra Şefliği Yüksek Lisans sınavını kazandı. Prof. Rengim Gökmen ile Orkestra Şefliği çalışmalarına başladı. 2023 Haziran ayında mezun oldu.
2023 Ekim ayında ÇDSO Orkestra Şef yardımcısı kadrosuna atanan Eray İnal, beste ve orkestra şefliği çalışmalarına devam etmektedir.
GIOVANNI BOTTESINI
Doğum : 22 Aralık 1821
Ölüm : 7 Temmuz 1889
İtalyan romantik besteci, orkestra şefi ve kontrbas ustasıydı.
Crema, Lombardy’ de doğmuş, başarılı bir klarnetçi ve besteci olan babası tarafından müziğin temellerini genç yaşta öğretmiş ve 11 yaşından önce teatro sociale ile timpaniyi Crema’ da çalmıştı.
Carlo Cogliati ile keman çalıştı ve muhtemelen benzersiz bir olay sırası dışında bu enstrümanda devam edecekti. Babası ona Milano Bottesini konservatuvarında yer aradı ama ailesinin parasızlıktan Bottesini bursa ihtiyacı vardı. Sadece iki seçenek mevcuttu: Kontrbas ve fagot… Birkaç hafta içinde kontrbas bursu için başarılı bir seçmelere hazırlandı. Konservatuvarda, daha sonra tre grandi duetti per contrabasso’ ya ithaf edeceği Luigi Rossi ile çalıştı. Sadece dört yıl sonra, günün standartlarına göre şaşırtıcı derecede kısa bir süre sonra, solo çalmak için 300 franklık bir ödülle ayrıldı. Bu para Carlo Giuseppe Testore’ un bir enstrümanının satın alınmasını finanse etti ve “kontrbasta Paganini” olarak dünya çapında bir kariyer başlatıldı.
Milan’dan ayrıldıktan sonra Amerika’da bir süre geçirdi ve ayrıca Havana’daki İtalyan operasında kontrbas şefliği yaptı ve daha sonra yönetmen oldu. Burada ilk operası Cristoforo Colombo, 1847’de yapıldı. 1849’da ilk kez İngiltere’de müzik birliği konserlerinden birinde kontrbas solo çalarak sahneye çıktı. Bundan sonra İngiltere’yi sık sık ziyaret etti ve beceriksiz enstrümanına olan olağanüstü hakimiyeti ona Londra ve illerde büyük bir popülerlik kazandırdı.
Bottesini, icracı olarak kazandığı zaferlerin yanı sıra, Avrupa’da üne sahip bir şefti ve 1855’ten 1857’ye kadar Paris’teki Théâtre des Italiens’ in ikinci operasının şefliğini yaptı. l”assedio di Firenze, 1856’da bestelendi.
1861 ve 1862’de Palermo’da, 1862’de opera Marion Delorme’ nin yapımını yönetti ve 1863’te Barselona’da yönetti. Bu yıllarda Avrupa çapında defalarca konser turları düzenleyerek şeflik zahmetlerini çeşitlendirdi.
1871’de Londra’ da lise tiyatrosunda bir İtalyan operası sezonunu yönetti ve opera ali babasının prodüktörlüğünü yaptı ve 24 Aralık 1871’de Kahire’de gerçekleşen Aida’ nın ilk performansı Verdi tarafından seçildi.
Opera yönetirken Bottesini, akşam operasında fanteziler oynamak için ara sırasında sık sık kontrbasını sahneye çıkarırdı. Lucia di Lammermoor, ı puritani ve Beatrice di Tenda hakkındaki fantezileri, enstrümanda oldukça başarılı olanlar arasında hala popüler olan virtüöz turlar.
Bottesini daha önce bahsedilenlerin dışında üç opera yazdı; Il Diavolo della Notte (Milan, 1859), Vinciguerra(Paris, 1870) ve Ero e Leandro (turin, 1880), son olarak bir libretto By Arrigo Boito olarak adlandırıldı ve daha sonra Luigi Mancinelli tarafından ayarlanan…
Ayrıca 1887’de Norwich festivalinde üretilen bir adanmışlık uzmanı olan Olivet bahçesini (Joseph Bennett tarafından libretto) yazdı, on bir yaylı dörtlü, yaylı dörtlü ve kontrbas için bir beşli ve solo kontrbas için iki konçerto, iki kontrbas için Gran ikili akordeon (orijinal olarak) dahil olmak üzere kontrbas için birçok çalışma, iki kontrbas için Passione Amorosa, kontrbas ve piyano için çok sayıda parça ve bir eğitim kitabı “kontrbas için eksiksiz yöntem” …
Ölümünden kısa bir süre önce, 1888’de Verdi’nin tavsiyesi üzerine Parma konservatuvarı müdürlüğüne atandı.
Solo çalışmaları bugüne kadar başarılı kontrbasçılar için standart repertuvar olmaya devam ediyor. Bottesini ayrıca bir masondu.
Bottesini büyük beğeni topladı ve bastaki virtüöz becerisi, Paganini’nin kemandaki ustalığına paraleldi. Bottesini (spergerand Dragonetti’ ninkilerle birlikte) bas tekniğine katkılarından dolayı, birçok kişi kontrbası çok yönlü ve çok yönlü bir enstrüman olarak görmeye başladı, bundan önce sadece genellikle orkestra için lazım diye düşünülürdü. En önemlisi, kontrbasın erken rönesansından ilham alan birçok bas virtüözü vardır.
Passione Amorosa
İki kontrbas için yazılmış, bu enstrümanın solo kapasitesini sergileyen en ünlü eserlerden biridir. Genellikle “Kontrbasın Paganini” si olarak anılan Bottesini, bu eserde kontrbası tıpkı bir opera aryası söyler gibi lirik ve teknik bir dille kullanmıştır.
Orijinal olarak iki kontrbas ve piyano (veya orkestra) için bestelenmiştir. Ancak günümüzde keman ve kontrbas düeti olarak da sıkça seslendirilmektedir.
Bestecinin opera şefi ve bestecisi kimliği esere büyük ölçüde yansımıştır. Eleştirmenler eseri, iki kontrbasın seslendirdiği “minyatür bir Konser Tarihi : 10 Nisan 2026 – Cuma İtalyan operası” olarak tanımlar.
Bottesini, bu eserde kontrbasın alışılagelmiş hantal imajını yıkarak; armonikler, hızlı pasajlar ve geniş bir ses aralığı kullanmıştır. Passione Amorosa, kontrbas eğitiminde virtüözite seviyesini belirleyen temel bir repertuvar parçası olarak kabul edilir. Yapıt, birbirine zıt karakterde üç bölümden oluşur:
Birinci bölüm Allegro
Teknik becerilerin ön plana çıktığı, hareketli bir başlangıç
İkinci bölüm Andante
İki kontrbasın bir soprano ve tenor gibi birbirine kur yaptığı, oldukça lirik ve duygusal bir orta bölüm
Üçüncü bölüm Allegretto
Zarif ve oyunbaz bir final.
CARL HEİNRİCH HUBLER
Doğum tarihi ve yeri : 4 Aralık 1822, Wachwitz, Dresden yakınları
Ölüm tarihi ve yeri : 14 Nisan 1893)
1844’ten 1891’deki emekliliğine kadar Dresden Kraliyet Sarayı orkestrasında korno sanatçısı olarak görev yapmıştır. 1851’de kraliyet oda müzisyeni olarak atanmış ve 1886’da başarılarından dolayı oda virtüözü unvanını almıştır.
Ekim 1849’da Hübler, Dresden’deki Johann Rudolph Lewy’ nin dairesinde, bestecinin de hazır bulunduğu özel bir performansla Robert Schumann’ın dört korno ve orkestra için yazdığı Konçerto Parçası’ nı (op. 86) seslendirdi. Bu olay Hübler’ e kendi dört korno ve orkestra için yazdığı Konçerto Parçası’ nı bestelemesi için ilham verdi.
1854-56 yılları arasında yazdığı bu eser, kendisiyle özdeşleşen tek eserdir. Korno konçertosu da zaman zaman çalınmakta ve kaydedilmiştir.
Hübler, Dresden Tonkünstler-Verein’ in kurucularından biriydi ve yirmi yılı aşkın bir süre yönetim kurulunda yer aldı.
Dört korno için konçerto
Dört Korno ve Orkestra için Konçerto (veya yaygın adıyla Konzertstück), korno repertuvarının en önemli toplu solo eserlerinden biridir.
Hübler, 1849 yılında Robert Schumann’ın ünlü “Dört Korno ve Orkestra için Konser Parçası” nın (Op. 86) ilk özel icrasında korno sanatçısı olarak yer almıştır. Bu deneyimden derinden etkilenen Hübler, kendi konçertosunu 1854-1856 yılları arasında Dresden’de tamamlamıştır.
Hübler, Dresden Kraliyet Sarayı Orkestrası’nda uzun yıllar kornocu olarak görev yapmış ve günümüzde esas olarak bu eseriyle hatırlanmaktadır.
Hübler kendisi de bir korno virtüözü olduğu için, eseri kornonun teknik imkanlarına göre çok iyi kurgulamıştır. Bu eser, Schumann’ın benzer eserine kıyasla icracılar için daha çalınabilir ve erişilebilir bir teknik yapıya sahiptir.
Yapıt genellikle Fa Majör tonunda seslendirilir, klasik konçerto formuna uygun olarak üç zıt bölümden oluşur:
Birinci bölüm Allegro Maestoso
Üç akorluk görkemli bir girişle başlar; solo kornolar karmaşık armoniler ve hızlı kromatik pasajlarla sergilenir.
İkinci bölüm Andante
Daha lirik ve romantik bir temaya sahiptir; fırtınalı (sturm und drang) bir orta bölümden sonra tekrar lirik yapıya döner.
Üçüncü bölüm Vivace
Kornonun geleneksel “av kornosu” kökenlerine gönderme yapan neşeli bir finaldir. Yapıt başladığı gibi üç akorluk motifle sona erer.
CHARLES-FRANÇOIS GOUNOD
Doğum tarihi ve yeri : 17 Haziran 1818 Paris, Fransa
Ölüm tarihi ve yeri :18 Ekim 1893, Saint-Cloud, Fransa
Fransız bir besteciydi. On iki opera yazdı; bunların en popüler olanı her zaman “Faust” (1859) olmuştur; Roméo et Juliette (1867) adlı eseri de uluslararası repertuvarda yerini korumaktadır. Çok sayıda kilise müziği, birçok şarkı ve popüler kısa parçalar besteledi; bunlar arasında “Ave Maria” (bir Bach eserinin uyarlaması) ve “Bir Kuklanın Cenaze Marşı” yer almaktadır.
Gounod’ un eserlerinin çok azı düzenli uluslararası repertuvarda yer alsa da sonraki Fransız besteciler üzerindeki etkisi oldukça büyüktür. Müziğinde, Jules Massenet ve diğerlerinin operalarında devam eden romantik bir duygu izi; ayrıca Gabriel Fauré’ yi etkileyen klasik bir ölçülülük ve zarafet izi de vardır. Claude Debussy, Gounod’ un zamanının temel Fransız duyarlılığını temsil ettiğini yazmıştır.
1836’da Paris konservatuvarına girmiş, Halevy, Paer ve Lesueur gibi öğretmenlerin yanında yetişmiştir. Okulu, Büyük Roma Ödülü ile bitiren Gounod, İtalya’da bulunduğu üç yıl boyunca orgculuk yapmıştır.
İlk sahne eseri “Sapho” 1851’de oynanmış ve başarısız olmuştur.
1859’da sahnelenen Faust ise onu dünyaca ünlü bir besteci yapmıştır. Almanya’da Fransız eseri olarak görülmüş, aynı şekilde Fransa’da da Alman eseri olarak eleştirilmiştir. Ayrıca Goethe’nin anısına saygı göstermek amacıyla Almanya’da oyunun adı “Margarethe” olarak değiştirilmiştir.
Paris’te sanatçı ve müzisyen bir ailede doğan Gounod, Paris Konservatuvarı’nda öğrenim gördü ve Fransa’nın en prestijli müzik ödülü olan Prix de Rome’ u kazandı. Eğitim hayatı onu İtalya, Avusturya ve ardından Prusya’ya götürdü; burada Bach’ın müziğini savunan Felix Mendelssohn ile tanıştı ve bu durum Gounod üzerinde erken dönemde etkili oldu. Derinden dindar bir insandı ve Paris’e döndükten sonra kısa bir süre rahip olmayı düşündü. Kilise müziği, şarkılar, orkestra müziği ve operalar yazarak oldukça üretken bir besteci oldu. Gounod’ un kariyeri Fransa-Prusya Savaşı nedeniyle sekteye uğradı .
1870’te Prusya’nın Paris’e ilerleyişinden kaçmak için ailesiyle birlikte İngiltere’ye taşındı. 1871’de barış sağlandıktan sonra ailesi Paris’e döndü, ancak o Londra’da kaldı ve amatör bir şarkıcı olan Georgina Weldon’ ın evinde yaşadı ; Weldon onun hayatında belirleyici bir figür haline geldi. Yaklaşık üç yıl sonra ondan ayrıldı ve Fransa’daki ailesinin yanına döndü. Onun yokluğu ve daha genç Fransız bestecilerin ortaya çıkması, Fransız müzik hayatının ön saflarında yer almadığı anlamına geliyordu; saygın bir figür olarak kalmasına rağmen, sonraki yıllarında modası geçmiş olarak kabul edildi ve opera alanında başarı elde edemedi, 75 yaşında, Paris yakınlarındaki Saint-Cloud’daki evinde öldü.
Senfoni No: 1 Re Majör
Bestelenme tarihi :1854-1855 yılları arasında tamamlanmıştır.
İlk seslendirilişi :1855 yılında gerçekleşmiştir.
Fransız senfonik müziğinin önemli bir dönüm noktası olarak kabul edilir. Gounod’ un operalarından önce bestelediği bu eser, klasik formlara olan bağlılığı ve zarafetiyle tanınır.
Bu yapıt, Georges Bizet’in ünlü Do Majör Senfonisi için doğrudan bir model teşkil etmiştir. Hatta Bizet, kendi senfonisini yazmadan kısa bir süre önce Gounod’ un bu eserini piyano ikilisi için düzenlemiştir.
Yapıt, Haydn ve Mozart’ın klasik geleneklerine sadık, ancak Fransız lirik tarzını yansıtan berrak bir orkestrasyona sahip, dört bölümden oluşur:
Birinci bölüm Allegro molto
Canlı ve klasik bir açılış.
İkinci bölüm Allegretto moderato
Zarif ve melodik bir yavaş bölüm
Üçüncü bölüm Scherzo (Non troppo presto)
Neşeli ve ritmik bir dans bölümü
Dördüncü bölüm Finale (Adagio – Allegro vivace)
Ağır bir girişten sonra hızlı ve enerjik bir kapanış.
SANATLA KALINIZ !!!
Taşar ERKOL