Biraz önce iki komşu kadın kalkıp gitti.
—————————————-
Sağdaki sandalyede oturan Hanife teyze, uzun uzun dert yanmıştı karşısında oturan Mūbeccel teyze’ye.
Meğer kocası bir kırık tutmuş kendine. Karşı mahalleden ev kiralayıp içini de bi gūzel döşemïş. Eve de ara sıra uğrayıp bir kaç kuruş bırakıp gidiyormuş. “Ah!şu çocuklar olmasa” boynu devrilesice herifi terkedip babasının evine gidermiş.
Mūbeccel teyze, dalgın ve içi hūzūn dolu dinlemişti onu.
Yıllar önce bir pavyon şarkıcısının peşine takılıp giden ve kendini ūç cocuğuyla başbaşa bırakan hayırsız kocasını dūşūnmūştū. Oysa ki ne kadar sevmişti onu.
Ìyi bir tornacı ustasıydı.
Ona kaçtığında daha çok gençti. Duyduğuna göre kadın onu sonradan terketmiş ama o utancından bir daha geriye dönememişti.
Yūreklerinde būyūttūkleri acılarla iki komşu kadın biraz önce kalkıp gitti, sandalyeleri başbaşa bırakarak.
Aydın Sihay
Sokakta gördūklerim
Sucuzade mh, / Adana