Bazı insanlar öldüğü zaman, yalnızca bir insan kaybından bahsedemeyiz. Bir iklim çekilir dünyadan. Çünkü bazılarımız aynı zamanda yaşamanın neye benzediğini de gösterir. İlber Ortaylı da bunu yaptı.
Zamanın içinden geçen bir adamdı…
Ardından duyduğum büyük acı biraz da buradan geliyor. Sadece bir tarihçiyi kaybetmedik; bilgiyi hayat tarzına dönüştüren, merakı bir ahlak haline getiren, zekayı hem kılıç hem kandil gibi kullanan, kıymetli bir insanı kaybettik.
Arşivimin İlber Ortaylı’nın kitaplarından, dijital kayıtlarından oluşan kocaman bölümüne bakıyorum. Tuhaftır yokluğunun önünde aklıma gelen ilk şey ölüm olmuyor.
Önce hayat geliyor aklıma!
Bazı ölümler ölümün kendisini gölgede bırakır.
O insanın nasıl yaşadığı, nasıl öğrendiği, nasıl konuştuğu, nasıl bir ömür kurduğu, ölüm haberinin önüne geçer.
İlber Ortaylı o insanlardandı.
https://www.diken.com.tr/bir-sanat-gibi-yasadi-ilber-ortayli/